Wiktor Wrzesiński
Anatomiczne krążki linowe
Chcesz przeczytać cały artykuł?
Wykup Subskrypcję
Masz już subskrypcję?
Czym jest krążek linowy?
Krążki linowe/bloczki/rolki (jeżeli nie występuje tarcie) służą do przekierowania kierunku siły bez zmiany jej wartości. Najprostszy do zwizualizowania jest przykład, gdy na siłowni używamy wyciągu i linka oplata się wokół takiego krążka. Pomimo, że na ciężar działa grawitacji to dzięki bloczkowi możemy wybrać sobie kierunek, w którym wyciąg ciągnie ciężar. Podobne sytuacje możemy zaobserwować w naszym ciele.
Anatomiczny krążek linowy
Włókna mięśniowe często oplatają się wokół jakichś kości lub wypukłości kostnych. W przypadku kiedy kierunek ciągnięcia mięśnia jest zmieniony poprzez jego ułożenie na strukturze możemy mówić o tym jako anatomicznym krążku linowym. Zmiana kierunku ciągnięcia mięśnia ma również wpływ na zmianę długości ramienia momentu co jest dosyć istotne kiedy mówimy o działaniu mięśnia.
Krążki linowe ułatwiają wykonanie zadania poprzez zmianę kierunku/przekierowanie działania siły, w ludzkim ciele struktury, które funkcjonują jako takie rolki ułatwiają zadanie mięśniom, aby miały one większą możliwość do tworzenia rotacji dźwigni wokół osi. Zazwyczaj dzieje się to poprzez zmianę kąta pod którym jest aplikowana siła oraz poprzez wydłużenie ramienia momentu. Jeżeli mamy do czynienia z dłuższym ramieniem momentu siła o tej samej wielkości spowoduje większy moment obrotowy (T=F*MA). Jako ciekawostkę mogę dodać, że w ludzkim ciele istnieje coś takiego jak kości trzewne, które leżą w miejscach, gdzie ścięgna przechodzą przez stawy i działają tak, że kierunek działania mięśnia bezpośrednio przyczynia się do większej zdolności mięśnia do wytwarzania momentu obrotowego wokół osi stawowych. Największą kością trzewną w ludzkim ciele jest rzepka.
Rzepka
O rzepce mówiłem już trochę w przypadku działania mięśnia czworogłowego, działa ona na zasadzie krążka linowego, a będąc dokładnym krzywki (z racji na swój kształt). Wystarczy spojrzeć na ułożenie czworogłowego, leży on równolegle do kości udowej i następnie przechodzi on przez staw kolanowy, jednak po drodze oplata on się wokół rzepki, co skutkuje tym, że ramię momentu się wydłuża (prostopadła odległość od linii działania siły do osi obrotu). Możecie również wyobrazić sobie, że gdyby rzepka nie istniała kąt aplikowanej siły przez czworogłowy również byłby zupełnie inny.
Żebra
O tym koncepcie również mówiłem już kilka razy w przypadku najszerszego i piersiowego. Dzięki temu, że te mięśnie oplatają się wokół żeber w rozciągniętej pozycji mogą wszystkie włókna będą wspólnie przyczyniać się do tego, aby pociągnąć kość ramienną w określone pozycje. Biorąc to pod uwagę warto zaznaczyć, że pull around niezależnie dla której strefy najszerszego zapewni również spory bodziec dla pozostałych dwóch części najszerszego. Z kolei wyciskanie z nastawieniem na rozciągniętą pozycję piersiowego np. wyciskanie hantlami zapewni nie najgorszą stymulację dla większości piersiowego (tu jest jednak nieco więcej komplikacji z racji na możliwość ustawienia skosu).
Głowa kości ramiennej
Głowa kości ramiennej, a będąc jeszcze bardziej dokładnym guzek większy kości ramiennej również pozwalają mięśniom na użycie tych struktur jako krążek linowy. Przykładowo środkowy akton mięśnia naramiennego dzięki tej wypukłości ma włókna oddalone dalej od osi stawu przez co jego ramię momentu również się wydłuża, ponadto kąt aplikowanej siły również jest inny co daje możliwość do bardziej efektywnego spowodowania rotacji dźwigni wokół punktu podparcia/obrotu.
